kishelma.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
 
Leeftijd: 3 jaar en 5 maanden 
 

 
 
Veel mooie gedichten met
iedere maand een ander thema.
 
Wil je jouw punt hier terugvinden?
Meld je dan nu aan!
 
 
Doe mee aan de vrede
en plaats deze vredesduif
op je website voor een
betere wereld zonder oorlogen
en haat voor een wereld
vol vriendschap,
liefde en verdraagzaamheid.
 
 
 
Elk kaarsje, hoe klein ook.
brengt licht in de duisternis.
Dit kaarsje brandt voor hen
die het nodig hebben en voor
hen die niet meer bij ons zijn.
 
 
Deze virtuele vrouw loopt
in de strijd tegen borstkanker,
om zo de aandacht te vestigen
voor dit wereldwijde probleem.
Neem haar over en zorg
dat ze blijft lopen.

Awards
Als je in mijn vriendenlijst staat,
mag je deze meenemen!
 
Gekregen van Tanya ter stimulans
om te bloggen
 
 
Award voor webloggers vanwege
hun houding tegenover andere
webloggers en/of uit dankbaarheid
 
Gewonnen bij Onsthemagedichtenhoekje
met het gedicht 'Moelijke woorden'
 
 
Gekregen van
mijn vriendin Tanya
 
 
15-11-2009
 
 
 
 
Laatste artikelen
In deze log een verhuisbericht van mij naar een andere weblog. De laatste tijd merkte ik dat ik een beetje uit deze weblog gegroeid ben. Zoals al eerder gezegd, had ik geen motivatie meer om te loggen, al heb ik de afgelopen weken wel gemerkt dat ik het ergens toch ook wel mis. Gewoon even een berichtje achterlaten over wat mij bezig houd of wat ik die dag heb mee gemaakt. Uiteraard is een weblog daarvoor niet de enige manier en dat geldt voor mij gelukkig ook. Maar toch miste ik deze vorm.
Daarom, vanaf 2011 een nieuwe weblog. Op die weblog zal ik vanaf nu gaan bloggen. Bovenaan staan twee logjes die ik je wil vragen in elk geval te lezen. Op KisHelma weten jullie wie ik ben, veel van jullie weten mijn naam, woonplaats en meer van mij. Ik wil jullie vragen die op mijn nieuwe weblog niet te noemen, ik wil daar anoniem blijven. Dit heeft te maken met het feit dat ik het af en toe geen prettig idee vindt dat iedereen weet wie ik ben en waar ik woon. Als mijn naam en woonplaats en dergelijke niet bekend zijn, voel ik mij wat vrijer om over bepaalde dingen te schrijven.
Ik wil iedereen bedanken voor het lezen van de, toch wel vele, logs op KisHelma en de reacties daarop. Ik hoop een aantal van jullie te mogen begroeten op mijn nieuwe log.  De lezers die niet mee verhuizen, wens ik het allerbeste toe. Ik vond het leuk dat je mee las en/of reageerde, bedankt daarvoor. Tegen degene die mee verhuizen zeg ik tot ziens!
 
P.S. De URL van deze weblog blijft een paar dagen in dit bericht staan, tot ik heb gemerkt/ gezien dat een aantal vaste lezers op mijn nieuwe log zijn verschenen. Daarna zal ik de URL uit dit bericht verwijderen. Als je de URL dus niet in dit bericht kunt vinden en toch graag wilt meelezen op mijn nieuwe log, wil ik je vragen dit even te laten weten in een reactie onder deze log. De URL zal ik dan alsnog aan je doorgeven.
Lees meer...   (3 reacties)

Top 10 redenen om Verpleegkundige te worden !!!

1 Het betaald beter dan Macdonalds terwijl je dezelfde onregelmatige uren moet werken...
2 Je krijgt redelijke schoenen en sexy uniformen...
3 Naalden: "Het is beter te geven dan te ontvangen"
4 Verzeker je patiënten ervan dat alle bloedingen vanzelf stoppen...uiteindelijk.
5 Stel jezelf bloot aan rare, opwindende en nieuwe ziekten
6 Interessante geuren
7 Onvermoeibare artsen die altijd duidelijke opdrachten achterlaten in perfect leesbare handschriften
8 Vier alle feestdagen met je vrienden... op het werk
9 Maak genoeg rapportkaarten om de wereld mee rond te kunnen navigeren
10 Stel jezelf gerust met de gedachte dat het grootste gedeelte van je patiënten overleven, wat je ook met ze doet...

Lees meer...
Zoals jullie wel gemerkt hebben, is het een tijd geleden dat ik voor het laatst een blog heb geplaatst. Ook ben ik bij de meeste van jullie al een tijd niet langs geweest. De laatste tijd kom ik er niet aan toe om te bloggen en merkte ik al dat het soms een opdracht was om er de tijd voor te vinden om mijn blog bij te werken. Op die manier had ik er niet zo'n plezier meer in, al blijf ik het leuk vinden om van jullie te horen en bij jullie te lezen. De afgelopen weken heb ik gemerkt dat ik het niet heb gemist om te bloggen, wel voelde ik me niet zo lekker naar jullie om zomaar niks van me te laten horen. Sorry. Op dit moment weet ik niet of ik door ga met bloggen. Kishelma.punt.nl blijft nog wel online voorlopig, verwijderen wil ik mijn blog niet omdat er toch ook veel dingen op staan die ik leuk vind om terug te kunnen lezen. Ik heb gemerkt dat bloggen even geen toegevoegde waarde levert, het is voor mij minder belangrijk worden. Hoe dit komt weet ik niet. Hoewel er in de afgelopen drie jaar en een half jaar dat mijn blog bestaat wel wat dingen veranderd zijn. Mijn nieuwe opleiding bevalt goed moet ik zeggen, ik heb het er er naar mijn zin. Niet alleen inhoudelijk maar ook met mijn klasgenoten. Misschien dat ik daarom minder behoefte heb om hier te zoeken naar gezelligheid en bezigheden. Wie zal het zeggen. Als ik er weer behoefte aan heb, zal ik mijn log weer oppakken. Voor nu houd ik het even op een logpauze van onbepaalde tijd. Bedankt in elk geval voor alle reacties en medeleven altijd weer, ik vergeet jullie niet en als het er van komt kom ik nog wel eens bij jullie langs!
Lees meer...   (4 reacties)
Het lukt nog niet erg om regelmatig een logje te plaatsen, maar ik doe mijn best. School vraagt toch nog veel tijd en aandacht van mij en deze week was ik al vijf avonden weg. Dan is de week en daarmee de kans op om te bloggen natuurlijk snel voorbij. Maar ik moet af en toe gewoon prioriteiten stellen anders gaan dingen niet goed. Loggen staat lang niet altijd bovenaan, hoewel ik het heel leuk vind, maar er zijn soms nu eenmaal belangrijkere dingen. Daarom zullen de logjes soms ook wat korter zijn of in elk geval minder uitgebreid om het toch nog een beetje bij te houden.
 
Twee zaterdagen terug heb ik 's avonds opgepast op de tweeling. Om een uur of acht was ik daar en toen lagen de kinderen al in bed. Tot half een heb ik daar gezeten. Gelukkig was het het weekend dat de klok werd verzet zodat ik een uurtje langer kon slapen. De volgende dag wilde ik namelijk wel graag naar de kerk omdat er een doopdienst was met medewerking van de muziekgroep. Een mooie dienst was dat. De avond tijdens het oppassen heb ik een poging gedaan om mij voor te bereiden op mijn tentamens die ik de eerste week van november had. Helaas lukte het mij niet erg om mij te concentreren, misschien ook wel omdat ik al twee weken met mijn neus in de boeken had gezeten. Toch heb ik nog wel wat gedaan voor school en verder heb ik de avond maar doorgebracht met zappen en nog een tijdje aan de telefoon gezeten met een vriend. Best een goed gesprek geworden en weer even bijgepraat dus ook geen nutteloze tijdsbesteding geweest. 
    De tentamens gingen gelukkig wel goed. Het was best spannend, de eerste tentamens op een nieuwe opleiding. De een was nog erger dan de ander haha, leuk om te zien altijd. Ik ben zelf geen haar beter met zenuwen, maar goed. Ik had een praktijktoets waarbij ik de onderkant van een vrouw moest wassen. Een paar dingetjes was ik vergeten, maar gelukkig geen grote fouten gemaakt, dit toets heb ik dus gemaakt. We hadden ook een bloktoets, een kennistoets met meerkeuze vragen over alle stof uit de hoorcolleges. Dit was vooral veel stof om te leren, maar het ging niet beroerd. De norm lag  in eerste instantie op 67%, later is deze bijgesteld naar 64%, een paar vragen bleken niet juist geformuleerd te zijn of behoorden niet tot de leerstof. Mijn score is 68% dus ik had precies geluk. De derde toets was een voortgangstoets, die was nu eigenlijk nog grotendeels hetzelfde als de bloktoets. De voortgangstoets gaat steeds over alle behandelde stof, dus in blok 2 moeten we voor die toets de stof van blok 1 en 2 leren. Het wordt dus steeds meer. Deze eerste keer waren de vragen erg moeilijk en sommige vragen bleken ook niet juist te zijn. In eerste instantie moest je 21 van de 40 punten hebben, van de honderddertig studenten zou de minder dan tien procent hem gehaald hebben. Daarom hebben ze na overleg de norm rechtvaardiger gemaakt en op 10 gezet. Laat ik nu tien punten! Dus die heb ik ook gehaald. De vierde en laatste toets was een casustoets. Daarbij kregen we een casus waar je dan vragen over moest beantwoorden; verpleegkundige diagnose opstellen, voorlichtsplan opstellen, medicatieinname schema maken etc. Daar is helaas nog geen uitslag van bekend, die komt uiterlijk 26 november, nog even geduld dus.
Vorige week zaterdag ben ik naar vriendlief geweest. Onderweg had ik wat op onthoud, tussen Amsterdam Sloterdijk en Haarlem reden vorig weekend namelijk geen treinen vanwege werkzaamheden aan het spoor. Er reden bussen op dat traject, maar daardoor deed ik wel een half uur langer over. Zowel om de heen als terug weg had ik door omstandigheden een trein gemist, waardoor ik er beide keren bijna drie uur over heb gedaan. Je moet er wat voor over hebben om elkaar te zien haha. Tegen twaalf uur was ik eruiteindelijk. Na de lunch zijn we op de fiets gestapt richting de schaatsbaan. Ik ben daar helemaal niet goed in en lig meestal meer op de grond dan dat ik me voortbeweeg maargoed. Ik besloot het een kans te geven. Uiteindelijk is het nog een hele leuke middag geworden. Allebei zijn we geen een keer gevallen (misschien wel doordat we hand in hand schaatsten) en was het gezellig om zo bezig te zijn. Is toch eens wat anders dan weer. Toen we terug kwamen, was het al bijna tijd om te eten. Na het eten hebben we nog even thee gedronken met een tompouche (mjam), maar tegen half tegen ben ik toch weer huiswaarts gegaan. Ook omdat ik nog wel even onderweg zou zijn. Leuk om elkaar weer te zien, vonden we allemaal en zeker voor herhaling vatbaar zo'n actieve afspraak!
Lees meer...   (5 reacties)
Afgelopen donderdag hadden we een wedstrijd in Utrecht. Om acht uur moesten we verzamelen en om half tien zou de wedstrijd beginnen. Alsof het nog niet laat genoeg was dat we moesten spelen, liep het ook nog eens een half uur uit. Het was dus tegen tienen voordat we scheids floot voor het begin van de eerste set. In de tijd dat we moesten wachten hebben we ons nog wel vermaakt met het kijken naar andere wedstrijden. Ook kwam het halve team een bekende tegen. Een vereniging uit een dorp hiernaast moest namelijk ook bij diezelfde team in Utrecht spelen met iets van drie teams.
 
Deze wedstrijd waren we met acht speelsters en onze 'oude' coach was er dit keer weer. De eerste set stond ik in het veld en mocht ik beginnen op linksvoor. Ik stond lekker in het veld met de vaste mensen om mij heen, op hen ben ik aardig ingespeeld ondertussen. Vanaf het begin werd er voor elke punt gevochten en niemand heeft een moment stil gestaan. Toen er halverwege de set een time-out werd aangevraagd, had ik die echt even nodig om op adem te komen. Het eerste deel van de set ging het redelijk gelijk op, daarna kon de tegenpartij uitlopen en verloren we de set met 16-25.
    De tweede set stond ik ernaast als ik het mij goed herinner. De set ging het al iets minder goed en ik merkte aan de coach enige ergernis. Er werd niet meer zoveel aangevallen en dat kwam ook doordat de pass wat minder ging. We serveerden veel achterin, maar daar stond de verdediging van de tegenpartij juist. We gingen proberen de serves te varieren, maar in andere sets merkte ik zelf dat ik het ook nauwelijks deed. De tweede set ging wederom naar de tegenpartij, 13-25 verlies.
    De derde set mocht ik weer en het ging niet verkeerd. Ook nu waren we goed aan het bewegen en gingen we voor elke punt. We hebben het ze niet cadeau gegeven, hoewel het ons niet lukte om voor te komen te staan. Wat mij opvalt is dat er het hele seizoen al goed in drieen wordt gespeeld. De aanval gaat ook al beter. Zelf merkte ik wel dat het blok niet lekker liep. We hebben wat dingen veranderd in de opstelling tijdens het blok en daarover was ik wat in de war; wanneer moet ik nu blokken en wanneer niet. En ook goed achter het blok zitten en meelopen met de aanval is heel belangrijk hebben we wel weer gemerkt. Iets om op te trainen dus morgen. We verloren deze set met 25-14.
    De laatste set mocht ik ook spelen, alleen nu stond ik met andere mensen bij het net dan ik gewend ben. Dit ging op zich best goed, ik moest in het begin alleen even schakelen. In feite verandert er niet zo veel, maar je spreekt toch dingen af onderling en dan met iemand anders naast je is dat soms even wennen, maar ach, moet ook kunnen. Eerder in de wedstrijd deden we het ook al wel eens, maar deze set ook; achter aan switchen. In eerste instantie hadden we gezegd dit niet te doen in verband met mogelijk onrust. Nu het switchen voorin goed gaat, doen we het achterin ook wel eens. Dan gaat een 'snellere' naar de midachter positie om de lange ballen achterin te pakken. Zo ben ik ook een paar keer naar buiten geswitcht als ik midachter stond. Best lekker moet ik zeggen, achterin rennen vind ik ook wel lekker. Maar buiten is toch mijn vertrouwde plekje. We hebben wederom voor elke punt gevochten (dat gevoel had ik in elk geval wel), maar we verloren toch met 25-15. Leuk einde voor mij; de laatste punt die wij hebben gemaakt, maakte ik. En wel door een aanval in het gat bij de tegenstander, de tegenstander moest ervoor op de grond maar kon er niet meer bij haha. Vond ik zelf wel leuk.
 
Weer een wedstrijd verloren met 4-0. We hebben voor ons zelf bedacht dat we tot januari gaan om te leren en dan voorzichtig aan eens een setje te pakken, gelijk spel en voor de winst. We moeten nu even investeren en daar hoort verlies helaas ook bij. Zelf vind ik het niet vervelend gaan. Ok, we verliezen alles. Maar elke wedstrijd en training leren we weer dingen erbij voor mijn idee en er zit ook vooruitgang in. En boven al, we hebben er plezier in, ook niet onbelangrijk. Komende training gaan we kijken of het wat is als ik midden sta in plaats van buiten. Op buiten heb je aanvalskracht nodig en die heb ik niet altijd haha, daarom zei een teamgenoot misschien is midden iets voor jou. Daar heb je meer aan techniek en smerige balletjes, wie niet sterk is moet slim zijn he. Maar goed, ik ben niet lang en dat is wel weer een nadeel op midden, maar het is het proberen waard. Van smerige balletjes spelen en prikken binnen de drie houd ik wel van dus ik ben benieuwd. Wie niet waagt, die niet wint!
Lees meer...   (4 reacties)
Het valt nu weer mee met de achterstand. De komende drie dagen heb ik geen lessen, dus nu hoop ik echt eens een keer alles bij te werken en dan ook bij te houden haha. Als je eenmaal achterloopt, is het lastig weer in te lopen. Niet alleen met bloggen heb ik wel gemerkt afgelopen periode haha. Maargoed, nu een logje over de wedstrijd van afgelopen vrijdag. Zaterdag heb ik nog opgepast, daar zal ik ook nog over loggen van de week. En dan ben ik weer bij en begint het weer opnieuw. Donderdag heb ik weer een wedstrijd, maar de rest van het weekend heb ik geen plannen. Ook wel eens lekker. Misschien dat ik nog naar vriendlief ga, maar dat moeten we nog afspreken. Nadeel vind ik wel dat ik nu niet toe kom aan andere logjes. Wel een reden om het weer beter bij te gaan houden. Goed, ik spring weer van de hak op de tak. Geeft misschien wel aan hoe druk ik ben geweest de afgelopen dagen, ben met tien dingen tegelijk bezig af en toe.
 
Eerst de wedstrijd maar van afgelopen vrijdag. We hadden wat eerder afgesproken dan normaal zodat we de tijd hadden om voor de wedstrijd het een en ander te bespreken. Vorige training hadden we dat afgesproken, we moeten beter evalueren na een wedstrijd en ook beter dingen afspreken buiten de wedstrijd. Soms gebeurt dit (onbewust) tijdens de wedstrijd en dat is niet handig, je raakt uit je concentratie en dat gaat ten koste van het spel. Erg jammer.
De eerste set stond ik in het veld op als buitenspeler, mijn vaste plekje. In de eerste set stonden we gelijk al een aardig eind achter, maar dit hebben we goed in weten te halen. Door veel in drieen te spelen en ons niet van de wijs te laten brengen, ons eigen spel blijven spelen. Toch was de strijd al beslist voor deze set, we verloren met 25-12. Best een verschil.
    De tweede set zat ik op de bank. Samen met een teamgenoot die wel van het aanmoedigen is. De hele set heeft ze dingen geroepen om aan te moedigen en dergelijke. Af en toe lag ik krom op de bank om wat ze allemaal zei. Maar, het is niet voor niks geweest, deze set verloren we met 25-23. Al een stuk beter dan de eerste set.
    De derde set hadden we dezelfde opstelling als in de tweede set. Jammer dat ik op de bank zat, maar ach, als het goed gaat, laat ze dan maar even. Ook nu werd er weer goed aangemoedigd en ook zeker niet verkeerd gespeeld. We moeten nog een hoop leren als team. Maar we beginnen elkaar steeds meer te vertrouwen. Als er een bal over je een gaat, dat er dan iemand achter je staat om te helpen. Het viel me ook op dat er veel in drieeen werd gespeeld en ik heb een aantal mooie aanvallen gezien. Ook van aanvalsters die normaal heel vaak niet (durven te) slaan. Dit ging nu wel goed en daar hebben we ook punten mee weten te scoren. Toch verloren we de set nog met 25-16.
    De vierde set stond ik er weer in en dat vond ik wel lekker. Ik had het koud gekregen ondertussen en had wel zin om weer wat te gaan doen. Iedereen stond lekker te spelen, maar zelf kon ik dat gevoel niet krijgen. Achteraf kon ik ook niet zeggen dat ik lekker gespeeld had, de andere hadden dat wel allemaal. Ach ja, die wedstrijden heb je ook wel eens. Het was wel goed dat ik er in stond samen met mijn teamgenoot waarmee ik de tweede en derde set op de bank had gezeten. We waren nog vol energie en konden de andere even oppeppen. Maar niet genoeg om er set te winnen, het werd 25-18 voor de tegenpartij.
 
In totaal is er niet slecht gespeeld. Zoals ik al zei komt er steeds meer vertrouwen binnen het team. We raken wat beter op elkaar ingespeeld en met de trainingen wordt er hard gewerkt. Tot januari hebben we niet onze coach/trainer van vorig jaar, maar een invalsters. Dit gaat eigenlijk best goed, ze geeft lekkere trainingen met nieuwe oefeningen en voldoende afwisseling. In januari komt onze 'ouder' trainer en coach terug, hij verwacht dan voldoende hersteld te zijn. Het is even afwachten hoe het dan gaat, of we weer aan elkaar kunnen wennen. Maar dat zien we in januari wel weer. We gaan nu voorlopig lekker spelen, veel leren en proberen beter te worden. In ons systeem zijn we ook voortdurend bezig om dingen te bedenken waardoor het beter gaat. Het zit er nu goed in en maken geen vakfouten meer tijdens de wedstrijd, volgende training gaan we kijken of het iets kunnen uitbreiden. We lopen nu nog tegen dingen aan die waarschijnlijk wel zijn op te lossen.
Lees meer...   (5 reacties)
Heel erg maar ik loop nu dus twee weken achter met bloggen. Komende maandag en dinsdag heb ik twee tentamens, vier in totaal. Maandag geen praktijktoets en een casustoets, dinsdag een bloktoets en een voortgangstoets. Gelukkig overlapt de stof elkaar maar het blijft veel, vooral omdat je nog niet goed weet wat belangrijk is en hoe diep er op de stof wordt ingegaan in de toets. Spannend dus allemaal en de hele klas is al een week gestresst en krijgt spontaan de kriebels van het woord toets. We hebben halverwege de week een verbod ingevoerd voor dat woord haha. Maar goed, het gaat vast wel lukken, gewoon even de schouders eronder. Beginnen aan die berg en niet zeuren. Daarom ga ik dat nu ook niet doen. Ik ga eens kijken wat er van de wedstrijd van 16 oktober is blijven hangen.
 
Zaterdag 16 oktober hadden we een wedstrijd om half vijf, thuis. Voor ons een normale tijd, maar goed,  het kon even niet anders. De wedstrijd was verzet omdat de tegenpartij op de oorspronkelijke datum en tijd niet kon. Wij waren dit keer maar met zes speelsters, wat betekende dat we allemaal vier sets zouden moeten spelen. Ook nu weet ik het niet meer precies per set, maar ik ga mijn best doen. Met zes spelers hebben we de wedstrijd dus gespeeld. Dit keer ging het goed met de opstelling, volgens mij hebben we geen een keer vakfout gestaan in tegenstelling tot de eerste wedstrijd (toen was dat zo'n 25 keer). We hadden een andere coach dan gewoonlijk, maar daar ging het niet minder om. Ons systeem was af en toe ver te zoeken, het blok ging niet helemaal lekker, maar er werd weer hard gewerkt. Iedereen was na de wedstrijd helemaal kapot. Vorig seizoen hadden we de afspraak altijd een eenmansblok te doen, zowel bij een buitenaanval als bij een middenaanval. Dus dat zit er nog in en ik blok dan ook nooit als ik op buiten sta, dat doet de midden dan. Dit seizoen gaat we dat dus anders doen en moet ik wel mee gaan blokken, dat gaat nog wel even wennen worden. Een tweemansblok schrikt misschien toch wat meer af en je kan de tegenstander beter dwingen de bal omhoog te spelen. Wie niet waagt die niet wint, dus daar hebben we op getraind afgelopen week. Verder het laag zitten, het ging halverwege de wedstrijd al beter, maar ook daar hebben we op getraind. Als je laag zit (door je knieen gaat als je aan het verdedigen bent), kan je sneller naar voren bewegen, op je voor voetend zitten (op je tenen staan met je tenen naar binnen), en ben je sneller bij de bal. Probeer het maar eens, je valt vanzelf voorover. Resultaat, spierpijn in mijn kuiten haha. We hebben deze wedstrijd verloren met 15-25, 16-25, 14-25 en 08-25. Komende vrijdag hebben we ook weer een wedstrijd en we willen er weer vol voor gaan. We hebben iets eerder afgesproken zodat we nog even voor kunnen bespreken, omdat de coach ons momenteel niet traint willen we wat dingen doorspreken met hem voor de wedstrijd. Na de wedstrijd willen we dit ook gaan doen, even nabespreken en niet onder de wedstrijd dat soort dingen proberen te regelen.
 
Zondag heb ik nog meegespeeld met de kinderdienst. Om vier uur was er een kinderdienst in de kerk voor kinderen van de basisschool. Ik was gevraagd om mee te spelen op de alt/sopraan blokfluit met de muziekgroep. De muziekgroep bestond dit keer uit een piano, drum, twee zangeressen en ik dan. Het ging best aardig volgens mij. Nadeel alleen wel is dat ik mijzelf niet hoor spelen. Maar achteraf hoorde ik dat het wel mooi was de fluit als ondertoon erbij. Vooral bij een lied waarbij ik solo het intro deed en daarna gewoon de melodie meespeelde, scheen dat wel mooi te klinken (Opwekking voor kinderen 40 Je hoeft niet bang te zijn). Ik speelde niet het intro van het filmpje, maar het effect lijkt er wel op met de fluit/trompet die je hoort.
 
Afgelopen week had ik natuurlijk herfstvakantie, maar ik heb niet zo veel bijzonders gedaan. Een beetje rustig aan gedaan maar ook nog wel het een en ander voor school gedaan. Zo moesten we voor een project een standaard verpleegplan en een individueel verpleegplan opstellen en daarbij een wetenschappelijk artikel en een richtlijn opzoeken. Dit is best wat werk om de verpleegkundige diagnoses te stellen en daarbij resultaten en interventies bij te bepalen. Ook het vinden van een artikel en richtlijn was niet eenvoudig. Woensdag hadden we hier de presenatie van en ik had verwacht dat het niet vlekkeloos zou gaan. Maar de tien minuten durende presentatie ging beter dan verwacht, de docent reageerde positief en vond het een goed artikel en richltijn (die had ik opgezocht met veel moeite, haha *trots*) en ook goed toegepast op de casus. Dus dat was weer een zorg minder en een opluchting. Nu dus volgende week de toetsen. Wat afrondende verslagen maken en inleveren. En dan de tweede week van november het tweede blok dat zal gaan over verstandelijk beperkten.
Lees meer...   (3 reacties)
Vorige week vrijdag was het ook al weer vroeg dag. Om half zes ging de wekker en om half zeven zat ik in de bus op weg naar het treinstation. Daar stapte ik om zeven uur in de trein op weg naar Amsterdam, daar was ik tegen een uur of acht. Na een paar minuten gewacht te hebben, kwam daar ook mijn klasgenoot aan en samen gingen we op zoek naar de metro die ons tot vlak bij het VU medisch centrum zou brengen. Je kon er die dag namelijk kijkoperaties bekijken. Op een groot scherm in een collegezaal kon je vier operaties volgen. In de OK's was een camera aanwezig en ook een microfoon, je kon dus meekijken met wat de chirurgen deden; zowel in de OK zelf als in het lichaam waar ze aan het opereren waren. Ook konden er vragen worden gesteld aan de chirurgen of aan de professoren die in de college zaal aanwezig waren (om de chirurgen niet te veel uit hun concentratie te halen). Er waren die morgen twee rondes, de eerste groep ging eerst de operaties kijken en daarna naar de informatiemarkt, de twee groep net andersom. Ik heb echter twee keer den operaties bekeken, bij de tweede groep was heel veel ruimte over en de informatiemarkt vond ik niet echt interessant. Bij de tweede ronde operaties kijken, gingen de operaties verder waar ze in de eerste ronde gebleven waren. Een ronde duurde vijf kwartier en in die tijd kan je niet altijd een complete operatie uitvoeren (afhankelijk van de ingreep). Uiteindelijk heb ik de volgende operaties gezien: verwijderen prostaat in verband met kanker, afsluiten baarmoedermond na operatie in verband met kanker, behandeling liesklachten bij een marathonloper, verhelpen van overmatig zweten aan de handen en oksels, operatie aan kniebanden en vleesbomen verwijderen in de baarmoeder. Er waren misschien nog meer operaties maar die kan ik even niet meer bedenken. Het was heel interessant om te zien allemaal. Je kijkt echt mee in het lichaam. Bij de operatie aan de prostaat was ook de urineleider zichtbaar en dan zie je die af en toe samentrekken als er urine door stroomt. Ook zie je heel duidelijk de andere organen liggen als de eierstok en eileider en de lever. Heel apart om te zien. Er werd een duidelijke uitleg gegeven van wat je zag en wat en waarom ze iets deden. Leerzaam en leuk om te zien dus!
    Om half twaalf had ik het daar wel gezien (we waren om half negen begonnen met de operaties kijken) en dus gingen we weer richting station. Mijn klasgenoot ging naar huis, ze had nog andere dingen te doen. Ik ben de trein op gaan zoeken richting Amsterdam Centraal. Die reed echter niet door een aanrijding met een persoon dus heb ik maar de metro gepakt. Gelukkig heb ik de studenten ov-chipkaart waardoor ik doordeweeks gratis reis. Op Amsterdam Centraal aangekomen ben ik de winkels in gegaan. Daar heb ik me wel even vermaakt, hoewel het helaas wel begon te regenen. Ik heb zelfs nog een bloesje gekocht bij de New Yorker; wit met een grijs streepje. Halverwege de middag ben ik weer naar de treinen gegaan, nu om de trein te pakken naar Haarlem, naar vriendlief. Die heeft me opgehaald van het station en ben ik naar hem toe gegaan. 's Middags hebben we een tijdje zitten kletsen en niksen. 's Avonds na het eten hebben we een film gekeken (The Lake House) die we daarvoor bij de videotheek hadden geleend. Het was leuk om elkaar weer te zien. Toch ben ik op tijd weer naar huis gegaan, ik was best moe en was al een lange dag. Daarbij was mijn moeder er niet blij mee dat ik nog terug moest over Amsterdam. Om negen uur stapte ik in Haarlem op de trein, iets over tiennen was ik thuis. Nou ja, ik moest nog een half uur met de bus. Daar moest ik eerst nog een kwartier op wachten, de bus die zou moeten komen, miste een ruit *-) en dus moet er een vervangende komen. Uiteindelijk was ik rond kwart voor elf thuis. Wederom een lang dagje dus.
Lees meer...   (3 reacties)
Ik had de hoop weer een beetje bij te raken in de vakantie met bloggen, maar het tempo ligt nog lager dan ik had gehoopt. Maarja, de vakantie is nog niet om zullen we maar zeggen. En het is dan wel vakantie, ik doe eigenlijk niks interessants deze week wat een logje op levert dus wat dat betreft valt het ook wel weer te overzien. Over twee weken, eerste week van november, heb ik tentamens dus ik heb genoeg te leren.
 
Waar was ik gebleven... owja. Vorige week donderdag, 14 oktober, was een druk dagje. Of eigenlijk de eerste drukke dag van vier drukke dagen. 's Morgens had ik eerst vier uur les. Nou ja. eigenlijk twee uur les; praktijkles bloeddruk meten. Daarna hadden we een uurtje bezinning en nog een oefenuurtje voor de praktijkvaardigheden. Dat viel nog wel te overzien.
    Vanuit school ben ik gelijk met een klasgenoot doorgegaan naar een chronisch zieke, die in mijn dorp woont. Het was namelijk de bedoeling dat we een chronisch zieke zouden gaan interviewen. Het ging daarbij vooral over de manier van vragen stellen en over onze gespreksvaardigheden met een patient. Het hele blok hebben we het al over chronisch zieken dus vandaar zo'n 'soort' patient. 'Onze' chronisch zieke heeft Parkinson. In totaal hebben we er twee uur gezeten (!), het is best een gezellig gesprek geworden. Die man vertelde zelf wel en af en toe stelden wij een vraag. Nu moet het interview worden uitgewerkt (we hebben het opgenomen) en worden geanalyseerd op open/gesloten vragen, gevoelsreflecties, samenvattingen enz. Het was even een gedoe om het te regelen, want wanneer doe je het en waar haal je een chronisch zieke vandaan? Die je niet persoonlijk kent... Maar goed, het is gelukt. Nu alleen nog uitwerken.
    's Avonds mocht ik nog even oefenen; de eerst EHBO herhalingsles van het seizoen. Het ging dit keer over shock en bloedingen. Altijd leuk. De groep werd in vieren gedeeld en elke keer kreeg je een casus om op te lossen; wat zou je doen en voer dit uit. Bij een casus moesten we de stabiele zijligging toepassen, bij een andere een stompverband aanleggen, een mes dat uit een been stak verbinden en en drukverband aanleggen op de onderarm. Het was weer een vol avondje, maar wel gezellig. Meestal zijn zulke avonden leuk om te volgen en je leert er ook steeds weer wat van. Je kennis wordt weer even opgefrist en ik weet nu hoe je een stompverband aanlegt. Dit had ik op de cursus vorig jaar niet geleerd volgens mij. Uiteindelijk was ik tegen tien uur weer thuis.
Lees meer...   (3 reacties)
- Zet je iTunes of je Ipod/Mp3 op shuffle.
- Voor ieder antwoord, druk je op de 'volgende' knop.
- De titel van het liedje is je antwoord (Sla geen liedjes over!)
 
Mijn antwoorden staan er al achter, ik ben benieuwd naar die van jou!
 
1. Ben je een man of een vrouw?
Jij hebt mij niet nodig (Marco Borsato)
2. Beschrijf jezelf?
Zomaar een mens (Marco Borsato)
3. Hoe denk je over jezelf?
Zonder jou (Marco Borsato)
4. Beschrijf je ex-vriend/vriendin:
Een beetje tijd (Marco Borsato)
5. Beschrijf de plaats waar je je nu bevindt:
Ere zij God (opwekking 537)
6. Beschrijf wat je wilt worden:
Afscheid nemen bestaat niet (Marco Borsato)
7. Beschrijf je beste vriend(in):
Een liefde voor het leven (Marco Borsato)
8. Je favoriete kleur is:
Kom, nu is de tijd (opwekking 539)
9. Je weet dat:
U bent welkom (opwekking 573)
10. Hoe is het weer?
Faroa's verhaal (Joseph and the amazing technicolor dreamcoat)
11. Als je leven een televisieshow was, hoe zou hij dan worden genoemd?
Binnen (Marco Borsato)
12. Wat betekent het leven voor je?
Wat de toekomst brengen moge (opwekking 377)
13. Wat is het beste advies dat je kunt geven?
At the cross (Ronduit Praise Band)
14. Beschrijf je liefdes leven:
 Shine Jesus Shine (opwekking 334)
15. Hoe ga je sterven:
The praises of the Lamb (Kees Kraayenoord)
16. Als je je naam kon veranderen,
waar zou je het dan in veranderen? Til mij op (Marcel en Lydia Zimmer)
17. Wat vinden je vrienden van je? 
De dwaas (Marco Borsato)
18. Mijn haar zit nu als:
Jacob in Egypte (Joseph and the amazing technicolor dreamcoat)
19. Als ik mijn liefde zie dan denk ik:
Jerusalem of gold (Ronduit Praise Band)
20. Als ik droevig ben draai ik:
Geest van hierboven (opwekking 383)
21. Als ik weer eens voor een toets moet leren denk ik:
Heel de schepping geeft U eer (Ronduit Praise Band)
22. Zo voel ik me op dit moment:
Dromen zijn bedrog (Marco Borsato)
23. Toen de deurbel ging, dacht ik:
Als de wereld van ons is (Marco Borsato)
24. Dit hoor je graag dat anderen tegen je zeggen:
Praise ye the Lord (Ronduit Praise Band)
25. Wat wordt je begrafenis liedje? 
Ik zal U gehoorzaam zijn (Marcel en Lydia Zimmer)
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl